tag:blogger.com,1999:blog-78633832635808494692011-10-29T07:26:27.610-07:00من و اسکنبیل هر دو زاده بیابانیم. او را به خاطر مقاومت و سازگاریش با همه نداریهای بیابانها دوست دارم و در بیابانهای زندگی ام آموخته ام. این اشعار برای اولین بار سروده شده است و برگرفته از کتابی یاکسی نیستگَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.comBlogger1231100tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-75207504868934046692008-11-25T09:17:00.000-08:002008-11-25T09:24:38.523-08:00<div align="center"><span style="font-size:130%;">مژده به تمامی هم وطنان میهن پرست</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">وبلاگ جدید گَوَن</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">htpp://gavanekavir.blogspot.com</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">آماده </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">بازدید </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">است</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-7520750486893404669?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-62388611336030017862008-05-12T03:17:00.000-07:002008-05-12T03:25:09.605-07:00<div align="center"><span style="font-size:180%;">،اسکنبیل را در بیابان کسی آبیاری نکرد </span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;">مگر دست تقدیر</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;">بدرود تا دفتری دیگر </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-6238861133603001786?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-78183469149504768182008-05-12T03:09:00.000-07:002008-05-12T03:14:11.678-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">سلامی به گرمی عشق دو جان<br />خداوند جان و جهان و زبان<br />خرد گر بماند، جهان مانده است<br />ز اهریمن بد نهاد در امان<br />اگر مرد را راستی ایمن است<br />ز کوروش بده جامه ی زندگان<br />من از نسل های اهوراییم<br />خرد برتر از روح اهریمنان<br /><br /></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><br /> </div></span><div align="left"><br /><span style="font-size:85%;">اسکنبیل </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-7818346914950476818?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-34859683381389485392008-05-12T03:07:00.000-07:002008-05-12T03:09:14.969-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">اینجا خانه من نیست<br />اینجا لانه سگ هاست<br />اینجا میخ زیر پای هر مردی است<br />اینجا تیغ زهرآگینی</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">به جای نان به روی سفره ماهاست<br />اینجا خانه من نیست<br />اینجا پرنجاست، پرنحوست<br />پر دغل باز از دل بیمار<br />به جای مهر ورزی اوستایی<br />دروغ بر دیده ی ماهاست<br />اگر سگ ها برون رفتند<br />اگر بوی تعفن رفت<br />اگر آیین پر مهر اهورایی<br />بتابد برسرخانه<br />که، آن وقت خانه ی ماهاست<br /><br /><br /></span></div><div align="left"> <span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-3485968338138948539?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-26017731755025703752008-05-12T03:04:00.000-07:002008-05-12T03:17:37.229-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">در ساحل نگاه خورشید<br />عشق قدم می زد با تردید<br />تا دست های بسته ی دریا را<br />با کمک رگ های زندگیش<br />از صخره ها درید<br />دریا آرام شده به زور<br />از موج زندگی<br />در چشمه های زیرینش<br />با صدای پای ایستادگی<br />به رنگ غرور<br />ساحل در خاطرات خود<br />نوشته است<br />که، در رختخواب<br />موجی ز باد<br />پیوسته می شود در عمق<br />کاسه ی خالی دریا<br /></span><span style="font-size:130%;">!!!!!!در آب ها چه شور<br /></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></div></span><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="left"><br /><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-2601773175502570375?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-56167577961552072742008-05-06T05:25:00.000-07:002008-05-06T05:26:14.540-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">به اشک ماهتاب<br />که، بر برگ زنبقی آویز<br />سوار سفر شده<br />و پرندگان سفر کرده<br />پس ازغروب زمستان<br />به شاخه های اقاقی<br />که، خواست سنبله ی عطر را<br />آفتاب دهد<br />تکیه داده<br />کلاغ های سپید و سیاه<br />در جستجوی لانه های گذشته<br />از این درخت به آن<br />با چشم بّراق<br />برای خانه تکانی و تخم های جدید<br />ز کرده ها<br />نه پشیمان<br />برای عشق ... خطر کرده<br />امسال<br />قمری نر زودتر آمده بود<br />تا که، لانه ی نو ساز<br />بساز و از کودکان آینده<br />کنارسنبله ای نو<br />که، چشم زخم نخورده<br />به دور از نگه ای شور<br />پر از پوشش پر کرده<br />در انتظار توام<br />تا که، تازه هایی زخشک<br />بیاری و<br />لانه ای پر از گرمی<br />برای سر گذاشتن<br />بسازی<br />و من کنار تو<br />به هر کجا که، بخواهم<br />سفر کنم<br /><br /><br /> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-5616757796155207274?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-46875781698198089292008-05-06T05:22:00.000-07:002008-05-06T07:45:05.748-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">در بیشه زار<br />گشته شکار<br />با زبان<br />وزقی بیکار<br />بال های شکسته ی پروانه ی بیمار<br />پروانه خستگی راه عشق داشت<br />جفتش به شعله شمعی ز عاشقان<br />هنگام عاشقی<br />آتش گرفته بود<br />وزق بی پروا<br />وزق بی دانش<br />وزق ناعاشق<br />کرده خود را هم رنگ<br />در میان صد رنگ<br />زده صد ضربه به پروانه عشق<br />تکیه داده برنی<br />شکمی داده ورم<br />که، خورد یک عالم<br />چشمش افتاده برون<br />که، ببیند همه را در کانون<br />ضربه هایی به سر پروانه<br />زده از روی جنون<br />دیوانه<br />دست و پایش بشکست<br />سینه اش خرد و خمیر<br />در کنار برکه<br />روی آبی تاریک<br />اوفتاد وخندید<br />از ته دل نالید<br />جفت من سوخته است<br />سرنوشت این گونه است<br /><br /></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="left"> </div><div align="left"><br /><span style="font-size:85%;">اسکنبیل </span></div><div align="left"></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-4687578169819808929?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-12378929601139142722008-05-01T09:01:00.000-07:002008-05-01T09:22:51.411-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">کاروانی ز حلب<br />حلبی آباد است<br />دنیایی ز حلب<br />دریایی ز حلب<br />موج آبش حلب است<br />غرق امواج حلب<br />به لحیم حلبی<br />خورده زنگی به حلب<br />چون حلب در باران<br />همه اوراق حلب<br />از حلب تا حلبی<br />یک تلنگر به حلب<br />در درون بار حلب<br />حلب آباد کجاست<br />پر از این گمشدگان<br />همه ی در به دران<br />رانده ازخانه یشان<br />ساکنانی ز فرار<br />در پناهی ز حلب<br />زندگی غمبار است<br />کودکانی معصوم<br />مادرانی محروم<br />پدران خانه به دوش<br />کرده آباد حلب<br />سقف و بامش حلبی<br />در و دیوارحلب<br />تابلوی رو در رو<br />نقش نقاش حلب<br />مردمانش حلبند<br />داخل پیت حلب<br />می کند نوزادی<br />صبح حمام در آن<br />ظهر بازی با آن<br />عصر سرمایه چو جان<br />شب شود منبع آب<br />ببین چه غوغاست حلب<br />حلب ما پیت است<br />نیست آن شهرحلب<br />حلبی پر اشعار<br />شعرهایی ز حلب<br />در کجا بازار است<br />که، فروشند حلب<br />با کمی سرمایه<br />سر و سردارحلب<br />توپ بازی حلبی<br />شهر شادیش حلب<br />تور فوتبال حلب<br />کفش بازیش حلب<br />پارک بازیش حلب<br />در دم و باز دمش<br />بوی تبدارحلب<br />دیگران در نازند<br />بر سر این فقرا<br />نور از بام حلب<br />گل گلزار حلب<br />حلب است تا به حلب<br />گوسفندان ز حلب<br />بچرند خار حلب<br />گاوهایش بدهند<br />شیردر پای حلب<br />کوچه دلشدگان<br />سازگار است حلب<br />حلب پیتی ما<br />گشته آیینه دل</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">جگرم از فولاد</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">شهر من پای حلب<br /><br /><br /></span></div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right"> </div><div align="left"><br /><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="left"><span style="font-size:85%;">اسکنبیل </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /> </div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-1237892960113914272?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-49066055983355669302008-04-26T04:54:00.000-07:002008-04-26T04:57:30.946-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">من نمی دانم که، این هفت آسمان<br />گنجینه ای دارد برای عاشقان<br />تا فرستد ناجی عشاق را<br />بردمد روحی به عیسی جوان<br />آرزوها زیرپای کوی اوست<br />سرنوشتم روز شب همسوی اوست<br />در بدن جان نیست بی او ذره ای<br />جان به او بسته است چون تا بنده ای<br />از میان صد هزاران گل به عشق<br />چیده ام از بوستان کوی عشق<br />با دوانگشتم ببویم ناز تو<br />در نگاهم می سرایم راز تو<br />تو زمن بهتر بدانی عاشقی<br />سر به سر اسرار همچون رازقی<br />گر نگاهت بر نگاهم چیره شد<br />آسمان در آسمان پیچیده شد<br />زخم هایی را که، بر تن داشتم<br />در جوانی مثل تو کم داشتم<br />چون تو گشتی سرنوشتم در مدار<br />جوشش جانم شدی در حال زار<br />در کنار تو هزاران گشته ام<br />آفتابی را ز باران گشته ام<br />تا بشویم خاک پای خسته ات<br />خنده ای آرم به چشم بسته ات<br />شوق دیدن را به چشمانم زنم<br />از لبانت خنده برجانم زنم<br />کوه های این جهان بر دوش من<br />چون پر کاهی است در آغوش من<br />گر بمانی در کنارم، زنده ام<br />بی تو هیچم من، ز تو پاینده ام<br /><br /></span></div><p><span style="font-size:130%;"></span></p><p></p><p></p><p align="right"> </p><p align="left"><br /><span style="font-size:85%;">اسکنبیل </span></p><p><span style="font-size:130%;"></span></p><p><span style="font-size:130%;"></span></p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-4906605598335566930?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-36935990780293603472008-04-26T04:53:00.000-07:002008-04-26T04:54:26.202-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">آن شرابی را که، دُرد است از سراب<br />در میان راه می نوشتم شراب<br />بر عصای عمر خود بنشسته ام<br />تا بپیمایم رهی در آفتاب<br />این نفس دنباله سودای توست<br />این قدم ها رهروی دیبای توست<br />در بلندای هزاران اخترم<br />با تو بودن بهتر از هر گوهرم<br />در کنار کوی تو افتاده ام<br />دستگیری کن که، بس درمانده ام<br />دست در دستم بنه تا خود شوم<br />گر نباشی از خدا بی خود شوم<br />مایه ما از ازل یک کاسه شد<br />سایه ی ما تا ابد یکدانه شد<br /><br /><br /> </span><span style="font-size:130%;"> </span></div><span style="font-size:130%;"><div align="left"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-3693599078029360347?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-43781681500157874472008-04-26T04:51:00.000-07:002008-04-26T04:52:42.618-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">مستی به خاک نیست<br />مستی به آب و هوای بهار نیست<br />مستی به می خوری بی حساب نیست<br />مستی به چشم بسته بلبل نمی رسد<br />بلبل اگر که، مست نوازد مجاب نیست<br />پر کرده اند جام مرا از شراب ناب<br />مستی با این پیاله ی پر از شراب نیست<br />میثاق مستی ما جام پرنگاه<br />آن جام عشق که، در پیچ و تاب نیست<br />مستی زعشق تابد، اگر راز گل شود<br />گل های عشق بسته به سیم رباب نیست<br />من مست روی یار که، نازش کشیده ام<br />در منزلیم ساقی و ساغر سراب نیست<br /><br /></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-4378168150015787447?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-67685103977634839772008-04-25T04:57:00.000-07:002008-04-25T04:58:46.735-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">ازخود شتاب کن<br />در خود شتاب ساز<br />چشمان حلقه حلقه ی این آشنای دور<br />در پرده ی گمان دو خال است<br />در کوی کوچک بیگانه ای صبور<br />نزدیک تر زهرکه، بدان می برد پناه<br />من پرده های چشم را به سختی دریده ام<br />تا از روشنی کوی تو<br />پر شوم ز نور<br />مژگان من هزارپای نگاهی است<br />آهسته می گذرد در نگاه تو<br />بازی حلقه های فلک ازشمیم صبح<br />گوش هزار چشم<br />،چسبان به هر ستاره ای که<br />به سویم نگاه کرد<br />پیچیده در عبور</span><span style="font-size:130%;"></span></div><p><span style="font-size:130%;"> </p><div align="left"><br /></span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-6768510397763483977?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-29267951002927934642008-04-21T10:17:00.000-07:002008-04-21T10:18:46.645-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">ضربان قلبم<br />صیقل آینه ی چشمانت<br />شنود تک مضراب<br />ضربان جان را<br />ز نگاهی که، به تو دوخته بود<br />از چه رو با دل چشمان پرواز<br />کشته ای چون گلبرگ<br />ساکن کوی نیاز<br />خلوت کوچه بن بست<br />چو گهواره به خواب<br />گمشده کوچه از آن راز و نیاز<br />از چراغی که، شده روشنی ام<br />در بهاری پرجوش<br />نشوم سرو خموش<br /><br /><br /> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /> </span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-2926795100292793464?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-38443981114324690502008-04-21T10:15:00.000-07:002008-04-21T10:17:27.428-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">من از درون چاه<br />فریاد می زنم<br />دردی به دست مردگان سیه چاله ها<br />با بی هویتی مرگ<br />باید شود دوا<br />ماران زهردار<br />از کاروان غم<br />طلب خیر می کنند<br />،درماندگان<br />که، غوطه ور شوکران شدند<br />با نیش عقرب و افعی<br />بی هوش تر ز اسکلت چندهزارها<br />سیر می کنند<br />گرچه صدای من<br />به دَلو پر از آب می رسد<br />آغشته آب را<br />هم مرز باوران<br />سر می کشند با لب تشنه<br />اما<br />کسی نمی شنود<br />فریاد چاه را<br /><br /> </span></div><span style="font-size:130%;"><div align="left"><br /> <br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-3844398111432469050?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-81438425598478510742008-04-16T01:41:00.000-07:002008-04-16T01:45:52.632-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">رنگ آسایش به رنگ سایش<br />دو آفتاب است<br />رنگ آسایش چه رنگی است؟<br />رنگ آرامش تلاطم در نفس های<br />دو دلداده به خواب است<br />رنگ آرامش چگونه است </span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">از چه رنگی می نویسم من<br />که، رنگینه شتاب است<br />بر دلم آتش ببار گر که،<br />بی تو رنگ آسایش پذیرد<br />این دلم آتش بگیرد گر بیادت<br />در کویر دل، نهالی را نکارد<br />این دلم آتش بگیرد گر که،<br />تنهایی به جایی سر کشد<br />تا که، ترا آنجا نبیند<br />یا که، در زمزمه هایش<br />آن دعای نا تمام عشق را<br />هر لحظه و هر دم نخواند<br />بر دلم آتش ببارد گر نیاز پر نمازش را<br />ز کوی تو نگیرد<br />آسمان بخت دل<br />رنگین کمان چشم هایت گشته و<br />در لایه ی پیوسته ی این آسمان ها<br />گوشه ی از چشم مست تو نداند<br />رنگ آسایش و آرامش<br />کنار تو<br />هزاران رنگ زیبایی است<br />با قسم<br />من سر ز خاکت برندارم<br /></span></div><p> </p><p><br /><span style="font-size:85%;">اسکنبیل </span></p><p><span style="font-size:85%;"><br /> </p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-8143842559847851074?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-41783511105173975992008-04-16T01:39:00.000-07:002008-04-16T01:41:19.557-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">هر روز ابر<br />هر لحظه باد<br />همراه آفتاب<br />باران ز ماهتاب<br />کاریز زندگی<br />پیمان جوشش است<br />آب زلال عشق<br />در چشم پوشش است<br />من در کنار تو<br />با ابر و باد وخاک<br />هستم چو آفتاب<br /><br /><br /></span></div><span style="font-size:130%;"><div align="left"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-4178351110517397599?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-65421788651333038722008-04-16T01:38:00.000-07:002008-04-21T04:27:54.755-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">من خوزی ام<br />ایرانیم<br />من نخل سربریده ام<br />فواره ی خونم<br />که، می شویم غبار از میهنم<br />من خوزی ام<br />از گرمی خاکم<br />به گرمی می خورم سوگند<br />که، من ایرانیم<br />با هر زبانی که<br />گویش می کنم<br />ایرانیم<br />از شوش تا ... بابل<br />همه از خاک ایران در حیات کوروش پیروز<br />با هر دین وآیینی که، بوده<br />و اما<br />حال<br />تو می سازی سرم بردار<br />و یا گلگون کفن سازیم<br />با رگبار<br />به جرم عاشقی بر میهن تب دار<br />تو خود بیگانه ای با خاک ایران<br />من که، می دانم<br />کُشی از ترس<br />هر مردی که، شد بیدار<br />تفو بر دشمن قداره بیمار<br />برو بیرون ز خاکم<br />بی وطن<br />از نسل تازی<br />ورنه<br />من<br />ریشه درون خاک خود دارم<br />چو نخل سربریده<br />ایستاده تا ابد<br />تا تو<br />فرو ریزی<br />ای دیوار ویرانه<br />تو خود بیگانه ای<br />در خانه دل<br />ساز دیوانه<br />بدان<br />من خوزی ام<br /></span></div><p><span style="font-size:130%;"></span></p><p><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-6542178865133303872?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-53903792417073878342008-04-10T05:05:00.000-07:002008-04-10T05:10:07.006-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">دنبال پینه دوز سرکوچه رفته ام<br />تا عشق پاره پاره ام را<br />زند پینه ای جدید<br />دیدم که، پتک محبت نشانه کرد<br />در بوسه گاه سندان کهنه چرم<br />و زیر آن<br />مایه ی عشاق را<br />در کاسه ای چنان<br />که، در بر گرفته چرم های کهنه ی<br />کفش های گدایان عشق را<br />من خسته از<br />جویدن لب های بی سخن<br />از دست داداه ام<br />زبانی که، سوزان است<br />تا پینه ای زند<br />به کفش گداییم<br />گویا که، عشق<br />به پای زبان من<br />کفش نویی نموده<br />تا راه عشق را<br />ز پینه ی کفشم نشان کند </span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">آنجا </span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">جوانه ای است<br />برای لبان من<br /><br /><br /></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-5390379241707387834?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-63888800693309684462008-04-08T03:35:00.000-07:002008-04-10T05:05:27.051-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">بوی دریا می دهد سنگی میان آب حوض<br />گر که، سنگ از کوه دریا بود<br />گوش هایی که، کرانه می خورد<br />از موج نا پیدا<br />یا قناری لال می خواند<br />چشم ماهی باز می ماند<br />حتا به وقت مردنش<br />تا ببیند بعد مردن<br />او چه می بیند<br />پلک هایش را به سقف چشم می دوزد<br />که، چشم در چشم صیادش<br />بیندازد<br />و صیاد از هیاهوی خجالت<br />می فروشد<br />چشم باز<br />ماهی دریای مجنون را<br />که، می خواهد </span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">هیاهو را<br /><br /></div><p></span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-6388880069330968446?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-16673984399344940092008-04-08T03:34:00.000-07:002008-04-08T03:35:15.835-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">در سرخی خراب<br />سبزینه ازسیاه<br />سرخی شتاب داشت<br />رفتم به سوی او<br />که، در آغوش گرمش<br />گشتم مچاله ی دستان گرم او<br />من را پرآب کرد<br />در خواب زندگی<br /><br /></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /> <br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-1667398439934494009?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-50979952262042799952008-04-06T07:31:00.000-07:002008-04-06T07:32:27.478-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">باد و باران<br />دست در دست<br />آمدند تا نو کنند<br />از جلگه های آسمان<br />باد<br />روبَد<br />آن غبار تنگ را<br />خانه ی خورشید را جارو زند<br />برف های خانه را پارو کند<br />موج هایی را<br />به موج مو زند<br />نم نم باران<br />ز روی شانه باد بهار<br />آمده پایین<br />که، شوید<br />چهره های سرد را<br />چهره ها ی یخ شده درسایه ی تب دار آب<br />رو نمای ماه را<br />سنگ زیرین درون چاه را<br />باد و باران<br />دست در دست<br />چابک و چالاک<br />در هر کوی و برزن<br />هدیه لبخند<br />بر دهان غنچه های<br />تازه ی پیوند<br />صورتک های هزاران چهره ی<br />بی بند<br />با سمندر<br />در نگین اورنگ<br />بوسه از باران<br />به روی سنگ<br />باد آورد ناله ی دلتنگ<br />من دوزانو<br />رو به روی کشورم ایران<br />به این آهنگ<br /> </span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><br /></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> <br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-5097995226204279995?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-452092643999861362008-04-06T07:28:00.000-07:002008-04-06T07:34:05.581-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">آب را خیره نگاهی کردم<br />که، در او روی نگارم ببینم<br />موج می زد نگه ام در دل آب<br />که، ببوسد قدم پای مراد<br />همسفر آمده از کوی نشان<br />که، ز پیوند زند حاصل خواب<br />چشمه ی چشمک من اشک نگاه<br />دیدمش در دل پیمانه ی ناب<br />حسرتی را که، به پروازم بود<br />به امیدش تو رساندی نایاب<br />نگه ی خیره ی من کوی توشد<br />گشته آرامش من بوی شراب<br />تو شرابی که، بهار مستی<br />آمده بوی تو از آن می ناب<br />من اگر در نگه ات خیره شدم</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">!زندگی را ز تو خواهم، ... دریاب<br /><br /><br /><br /></div></span><span style="font-size:130%;"><div align="left"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-45209264399986136?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-8034863585065052672008-04-02T08:38:00.000-07:002008-04-02T08:40:38.608-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">گل هایی از نمک<br />دشتی پراز نمک<br />یخچالی ازنمک<br />در کوهی از نمک<br />رودی پر از نمک<br />شسته گدازه های نمک را<br />ز آفتاب<br />تا پر کند<br />دریایی از نمک<br />خاکستر نمک<br />شهری است ازحیات<br />پیچی که، گم شده<br />در ساکنان ذهن<br />باران شده نمک<br /><br /></span><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;"> اسکنبیل</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-803486358506505267?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-82487279122707906432008-03-29T15:06:00.000-07:002008-03-29T15:08:17.150-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">آب صاف است و زلال<br />پر شتاب از بالا<br />سر به زیر از بارش<br />رو به سوی صخره<br />شکند مالامال<br />آب جاریست به رود<br />زندگی با او بود<br />ماهی کوچک من<br />بسته به گهواره خود<br />گل سنگی<br />دایما تاب<br />به ناز آید خواب<br />ماهی کوچک من<br />قصه ایام<br />به پیغام<br />فرستاد به دریا<br />که، من اینجا شورم<br />من ز مادر<br />دورم<br /> </span></div><p><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-8248727912270790643?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-3913892712354935522008-03-29T15:04:00.000-07:002008-03-29T15:15:47.665-07:00<p align="right"><span style="font-size:130%;">باد را هل دادند<br />تا که، با پای پیاده<br />بدود در صحرا<br />کفش هایش تنگ است<br />منت از خار بیابان است<br />او دویده است به روی شن ها<br />روی صخره<br />روی آب<br />داخل دره ی پر دار ودرخت<br />تا که، رنجیر نببندند به پایش<br />چشم هایش بسته است<br />گاه، بی گاه<br />به دیوار<br />به کوه<br />می خورد با صورت<br />ناله هایش خسته است<br />باد را دار زدند<br />بر گلویش پر پروانه<br />چو سنگسار زدند<br />باد را در صحرا<br />به دعا خواباندند<br />گیج و دیوانه به هر سو دوید<br />تا که، راهی یابد<br />دور خود می چرخید<br />ماسه ها را برداشت<br />بر سرو صورت خود می کوبید<br />سنگ را بوسه زنان<br />خار و خاشاک به لب<br />چه هیاهو می کرد<br />دید پایش لنگ است<br />باد در دشت سیاه شبگیر<br />راه را گم می کرد<br />باد بالا تر رفت<br />تا به همراه هزاران شبنم<br />برسد تا خورشید<br />و در آن ذوب شود<br /><br /><br /></span></p><p align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-391389271235493552?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-31701261178945150932008-03-29T15:01:00.000-07:002008-03-29T15:03:59.753-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">سفره نان کویر<br />پر شن های روان بوده وهست<br />میهمانش باد است<br />همره آفتاب<br />که، نه خوانده<br />بی وقت<br />دستی بر سفره ی شن ها دارد<br />کمی از ماسه ی داغ<br />کمی از سوزش داغ<br />باغ شن های روان پر حاصل<br />که، خمود است نه خاک<br />و ندار است زآب<br />نه گیاهی، نه گلی<br />ز طراوت داغ است<br />خاله خورشید در آنجا چاق است<br />که، همو<br />صاحب شن در باغ است<br /><br /> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-3170126117894515093?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-65389589685313953602008-03-23T05:05:00.000-07:002008-03-23T05:07:29.824-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">باد تکانی داد<br />به شاخه های درختان لخت<br />که، زمستان<br />جامه هایشان دریده بود<br />گویا که، باد<br />با نوید دوباره ی پوشش<br />با بوی عشق و زندگی<br />به شاخه های خشک<br />رسیده بود<br />خاک های یخ زده و<br />پوک شده<br />ز سرمای سخت<br />با وزش باد<br />به سبزه و بویی نمیده بود<br />سنجاب کوچکی<br />که، به خوابی عمیق بود<br />با وزش چکاچک<br />باد بهاری<br />از خواب جست<br />از اندرون لاله<br />نگاهی به خویش<br />نگاهی به دورخویش<br />همچو که، وزوزه ی باد را<br />شنیده بود<br />گل های سریخی<br />به سوی طلوع خویش<br />عطری فکنده<br />واز سر خمیده بود<br /><br /></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-6538958968531395360?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-28585629136114511622008-03-23T05:04:00.000-07:002008-03-23T05:05:08.644-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">من و پیمانه عشق<br />همه جا گشته از این دانه عشق<br />گرکه، من سایه گهواره ی تو می جویم<br />پیش رویم همه دیوانه ی عشق<br /><br /> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-2858562913611451162?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-12347223286789605782008-03-23T05:02:00.000-07:002008-04-21T04:26:44.410-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">در خیال سایه ام<br />خورشید یخ را<br />همچو بالشتک<br />غوطه ور در باران<br />با قصه ی بی خوابی<br />که، در بیداریم دیدم<br />فرو کردم<br />و فردا<br />روز دیگر<br />بارش آن قاصدک های نشسته<br />در کنار باد را<br />با خود به بازار<br />فروش<br />بادکنک ها<br />زیر و رو کردم<br />،همچو آن روزی که<br />خورشید نمادین را<br />کنار سفره ی آشفته بازاری<br />به تار موی هر قاصدکی<br />محکم فرو کردم<br />که، هر جا قاصدک رفت<br />خورشیدی برون آید<br /><br /><br /></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-1234722328678960578?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-60534062698969989282008-03-21T05:00:00.001-07:002008-03-21T05:00:36.676-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">با طنابی که، ز مژگان تو<br />برتافته بود<br />غوطه ور<br />در کف پندار<br />نگاهی حیران<br />همره اشک زلال تو<br />که، ز آیینه دل می آمد<br />در کنارت سبز است<br /><br /> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> <br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-6053406269896998928?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-26054794022485036472008-03-21T04:58:00.002-07:002008-03-21T04:59:35.139-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">بستم چو پیمانی، پیمانه ز پیمانی<br />داده است پیام من برهمدل پیمانه<br />نوشیم ز پیمانه خون دل تاکستان<br />من از طرف دیگر، او از لب پیمانه<br />دور لب پیمانه دستی نرساند او<br />لب های چو یاقوتش بوسد لب پیمانه<br />من بوسه به پیمانه جای لب یاقوتی<br />شاید که، ببوسم من با لب، لب پیمانه<br />سرخی شفق را ببین پیمانه به دست آمد<br />چون دید لب یارم، رنگی چو سیه دانه<br />خورشید چو ظاهر شد، سقف فلکی بشکافت<br />با دیدن یار من، برگشت به ویرانه<br />در دست من و یارم، چرخیده جم وجامی<br />جامی که، ز پیمانه است پیمانه به پیمانه<br /><br /> </span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-2605479402248503647?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-68638666900017037142008-03-21T04:58:00.001-07:002008-03-21T04:58:49.024-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">بردار پا از روی قلبم ای هوس<br />سنگین مکن درد مرا در این قفس<br />من از جوانی در اسارت بوده ام<br />فرصت بده شاید رسد روزی نفس<br />آواره ام در کنج غربت سال هاست<br />دیوانه وار، ازخود گریز از راز هاست<br />سودای دل را آرزویم بارهاست<br />فرصت بده شاید بِروید گل زخس<br />در زیرباران غمی افتاده ام<br />عمر زمانم در خمی افتاده ام<br />روشن نمی گردد چراغ از رهگذاری<br />سنگین تو کردی درد را در این قفس<br />فرصت بده شاید رسد روزی نفس<br />کرکس نموده آشیان بر بام منزل<br />آن خرمگس ها خورده اند منزل به منزل<br />در انتظارم تا که، گرم دست کس<br />پس تو کجایی که، شوی فریادرس<br />فرصت ندارم، شور کن ای دادرس<br />بردار پا از روی قلبم ای هوس<br /><br /><br /> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-6863866690001703714?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-84346527439149579042008-03-14T06:28:00.000-07:002008-03-14T06:30:31.735-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">ای مهر وماه آسمان<br />هنگام شب بر من بتاب<br />تا سایه ی سنگین شب<br />در چوب خیزران کنی<br />نور هزاره های تو<br />در سرزمین پاک مهر<br />گویا که، ره گم کرده است<br />از درد ما حیران کنی<br />ای ماه چرخان فلک<br />دور زمین چرخنده باش<br />این لکه ی ابر سیاه<br />در دود جهل بی جان کنی<br />قالب زدی برجان ما<br />با رنگ خاکستر سرخ<br />برماه روشن، نور نو<br />اشک مرا باران کنی<br />دراین شب تاریک و تلخ<br />دستی رسان بر باده ای<br />تا کوروش از آرامگاه<br />با یک خروش و یک ندا<br />سردار آن سامان کنی<br />یک ذره نور بیشتر<br />پیدا ز پنهان می کند<br />فرهنگ تازی را ز ما<br />در جانمان بی جان کنی<br />ای مهر در تک سایه است<br />پنهان خود را جان بده<br />شب زنده داری می کنم<br />جاری ز ما جریان کنی<br />غلطان ز چشم ابرها<br />در اندرون سیلاب شد<br />دریای آزادی چه شد؟<br />ساحل ز ما پنهان کنی<br />در انتظار نور تو<br />افتاده ایم در راه نور<br />این سرزمین خشک را<br />با نور آبادان کنی<br /></span><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-8434652743914957904?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-52132252570527158202008-03-09T00:10:00.000-08:002008-03-09T00:11:41.861-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">سنجاقکم<br />نام مرا<br />آویزه کن بر پای خود<br />دوری بده برآن دیار<br />برآن دیار بی بهار<br />شاید شکوفایش کند گل های یخ بسته<br />سنجاقکم<br />قلب مرا<br />برگیر بردندان خود<br />در سایه ی تک بوته ای<br />در گوشه ای کنجی<br />و دور از چشم دشمن<br />زیر خاکش بر زمین نه<br />سنجاقکم<br />چشم مرا<br />بگذارزیر بال خود<br />پرواز کن برخاک مهر<br />تا بار دیگر<br />زادگاهم<br />خاک مادر<br />سرزمین سرد گشته<br />تشنه آزادگی را<br />در قفس بیند<br />سنجاقکم<br />اشک مرا<br />با بقض اشک آلوده است<br />برگیربا مژگان خود<br />آرامگاه والدینم را<br />بشوی و عذرخواهی کن<br />که، فرزندی<br />به دور از سرنوشتی<br />مرگ میهن را نمی خواهد<br />سنجاقکم<br />آه مرا در سینه ات جایی بده<br />آرام بر تک شاخه ای<br />از خار خشکی<br />در بیابانی رهایش ساز<br />که، او خود<br />راه منزل را بپیماید<br /><br /></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-5213225257052715820?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-46759283896447190132008-03-01T07:32:00.000-08:002008-03-01T07:34:38.481-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">صبحدم مست و خراب<br />روی انگشتان دستم<br />می کشم نقش کتاب<br />روی دستانم نفس بند است<br />نفس هایم به زور تیغ<br />در بند است<br />سرانگشتم به مغزم<br />پتک می کوبد<br />که، درسر<br />بازیچه آهنگ است<br />گر به بال آن<br />کبوتر فکر<br />می رود تیری نشانه<br />تا ز پرواز بلندش<br />روی دستانی ببندد<br />نقش خون از موج<br />از بازیچه ی آهنگ<br />در پرواز پر آونگ<br />از کتاب زندگی آن کبوتر<br />بوی خون گردد به رنگ<br />باغبان در حال گلکاری<br />نشان قطره ی خون جست<br />تا که، جای هر یکی<br />از لکه های خون<br />بکارد لاله سرخی<br />و پرهای کبوتر را<br />که، خون آلود می بودند<br />بنویسد<br />که، جای خون نویسی<br />بر هزاران<br />لوح سنگی<br />نام ایران را<br />که، نام مام میهن<br />بر طناب دار<br />آونگ است<br />و خون های کبوتر<br />زیر رگبار<br />سیه روزان مزدور عرب<br />هر لحظه<br />به صد رنگ است<br />کجا باید نویسم <br />نام ایران را<br /></span><span style="font-size:130%;">...که، تنهایم </span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="left"><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-4675928389644719013?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-51447028053910946532008-02-27T00:29:00.000-08:002008-02-27T01:13:10.335-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">کوه سبلان برخیز<br />این خواب تو بهر چیست<br />آزادگی و قامت تو<br />گشته خمور </span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">،همچو عرب های بیابانی که<br />خم گشته به سوی<br />اعراب<br />کوه سبلان برخیز<br />از خواب خماری<br />که، دماوند و دنا<br />چشم به آن قامت<br />پرغیرت و رعنای تو<br />انداخته اند<br />آنجا که، قدمگاهت<br />بر دشت مغان کوبد<br />بیدار شوند مردم<br />با غیرت آن خطه<br />و بیدار کنند<br />سایر مردم را<br />کوه سبلان برخیز<br />تفتا ن ستمدیده<br />دود آمده از مغزش<br />تفتا ن و بیابانش<br />چشمند به سوی تو<br />از پای دماوند و دنا و الوند<br />لاله به خون غلطد<br />گرغرش تو خیزد<br />برظالم و مکاران<br />جانی به تن جانان<br />پاینده شود ایران<br />کوه سبلان برخیز<br /></div></span><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-5144702805391094653?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-42615717884226874762008-02-24T08:52:00.000-08:002008-02-24T08:53:28.224-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">ای کاروان گمشده در سوگ صحرا گریه کن<br />از خاموشی سوت و کور از ناله ما گریه کن<br />هر دانه شن در کویر گشته جدا ازمادرش<br />آن مادر سنگی کجاست؟ بر مادر و ما گریه کن<br />آن عهد را بشکسته اند تا ما چو خاکستر شویم<br />همراه باد پرخروش با ناله ما گریه کن<br />آواره ای، چون دانه ای با پشت پای این و آن<br />در جای جای این جهان برسازش ما گریه کن<br />دستی ندارد ذره ای، هر ذره ی افتاده ای<br />افتاده ای در زیر پای، از ریزش ما گریه کن<br />آن آفتاب بخت ما، سوزانده در صحرای دل<br />ای کاروان گمشده، برمام ایران گریه کن<br /></span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:130%;"> </span></div><span style="font-size:130%;"><div align="left"><br /> </span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-4261571788422687476?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-54769043188559622452008-02-16T01:08:00.000-08:002008-02-16T06:42:47.712-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">لاله ما گردگرگون شد چه باک<br />کاسه ما گر پر از خون شد چه باک<br />لاله خون خود خورد از روزگار<br />بوستان لاله در خون شد چه باک<br />در صدف گر مانده مروارید ما<br />در و مروارید ما خون شد چه باک<br />سمبل آزادگی شد سروناز<br />تاروپود سرو از خون شد چه باک<br />چشم، دریایی ز اشک حسرت است<br />حسرت آزادگی خون شد چه باک<br />گر نفس ها مان به سوی نوربود<br />در قفس زندانی خون شد چه باک<br />لاله های ما اگر پرپر شدند<br />هر پرآن لاله مجنون شد چه باک<br />بستن این دفتر آزادگی<br />آرزوی جهل در خون شد چه باک<br /><br /></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-5476904318855962245?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-40197550529409038362008-02-12T00:00:00.000-08:002008-02-12T01:33:43.487-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">مسجد خراب گشته ومیخانه پایدار<br />ادیان سراب بوده و بتخانه آشکار<br />گرمای یخ به فرصت ذوبش کند ظهور<br />در آسمان فکر شراب است برقرار<br />مردان مسجدی همه در خواب غفلتند<br />مستان به میکده هستند باور یار<br />مسجد مکان زمزمه هایی ز آخرت<br />میخانه را گناه نباشد به روزگار<br />مستی و راستی که، ره راست سرمد است<br />مسجد در اندرون شده پر از گناه کار<br />میخانه دایره راست قامتان خوش<br />خوش تر از آن که، مست به درگاه کردگار<br />با راستی خدای را بپرستی نه با گناه<br />پروردگار یاور مستان روزگار<br />محراب را درون خم می شناختم<br />محراب مسجدی شده پر از ریا به بار<br />ما راغم خم است به محراب می فروش<br />جنت پر از شراب ناب به همراه یار یار<br />خرم دلی که، روی به مسجد نرفته است<br />دلدادگان می به تماشای کردگار<br /></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><br /></div></span><div align="left"><span style="font-size:85%;">اسکنبیل<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-4019755052940903836?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-68473497361461346912008-02-10T14:23:00.000-08:002008-02-10T14:27:11.565-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">آتش گرفته دل<br />دیوانه گشته دل<br />از دوری وطن<br />ویرانه گشته دل<br />گردون نمی کشد<br />با رغم فراق<br />با خاطرات خود<br />بیگانه گشته دل<br />شیدای بیکران<br />رسوای این جهان<br />از ساز بی زبان<br />خونابه گشته دل<br />دادی نمی رسد<br />بر دادخواه دل<br />کر گشته گوش دل<br />افسانه گشته دل<br />گل های باغ دل<br />خشکیده در قفس<br />در جوی خون روان<br />میخانه گشته دل<br />سوزد از آن نگاه<br />دل های بی پناه<br />بشکسته بال ها <br />درمانده گشته دل<br />دزدانه می روم<br />بر بام خانه ام<br />گشته خرابه ای<br />کاشانه گشته دل<br />راز دلم تویی<br />خاکت سرم کنم<br />در قلب من بمان<br />دردانه گشته دل<br />ساقی نمی کُشد<br />مردان مست را<br />مستانه پر کشم<br />پروانه گشته دل<br />گاهی در اندرون<br />شوری است در سرم<br />افتاده در رهش<br />شب نامه گشته دل<br />کوتاهی حدیث<br />جان آورد به لب<br />جانم به آن حدیث<br />بتخانه گشته دل</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"> </span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="left"><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div align="right"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-6847349736146134691?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-16623513761706413372008-02-08T01:52:00.000-08:002008-02-08T02:08:11.124-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">گام های مورچه ها را<br />از درون چشمه شب<br />می شمارم<br />سنگ قبر موریانه<br />برجبین عشق و هستی<br />حک شده<br />با میخ مستی<br />گفتمانش را نمی فهمد<br />که، از دیوار تاریخ<br />هر کسی بالا رود<br />شمشیر افکارش<br />که، آغشته به تاریخ است<br />در دروازه ایام<br />بر سنجاقکی آویز می بیند<br />که، آزاری به تاریخ است<br />و دردی بدتر از آزار تاریخ<br />انکارتاریخ است<br /></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-1662351376170641337?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-44326210548344989702008-02-04T03:13:00.001-08:002008-02-04T03:13:51.821-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">خندان و بی خزان<br />اینجا که، میکده است<br />در اوج خنده است<br />ارواح دور هم<br />جمعند دور هم<br />در دست هر کدام<br />جامی پر از شراب<br />روح بزرگ تر<br />ساقی ارواح گشته است<br />با رقص های او<br />بشکفت جام می<br />پیمانه چو نی<br />پرتر ز استخوان<br />ارواح مست مست<br />رقصان ز باده ها<br />از ماه و سال دی<br />انگشت بر دهان<br />سرکش ز آسمان<br />مانده در این زمان<br /><br /> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-4432621054834498970?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-74375335425377165262008-02-02T07:24:00.000-08:002008-02-02T07:36:24.732-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">آن قدح زمان منم<br />در قدح مکان تویی<br />گر که، بنوشی از قدح<br />بسته در این مکان منم<br />بگذر از این سراب دل<br />گریه این خراب دل<br />دور ز خاک و آب و گل<br />ساقی عاشقان منم<br />لاله رخی چو آفتاب<br />خوش تر از این شراب ناب<br />رو به هوای آفتاب<br />منتظر شبان منم<br />دست به دست دل دهم<br />عطر تو را به هل دهم<br />خسته اگر شدی ز گل<br />روای بی زبان منم<br />تیره شده نگاه تو<br />سکوت قبله گاه تو<br />چشم همه به راه تو<br />قوس زه کمان منم<br />بسته در این مکان منم<br />ساقی عاشقان منم<br />منتظر شبان منم<br />روای بی زبان منم<br />قوس زه کمان منم<br /><br /> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-7437533542537716526?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-78532685954750091682008-01-31T04:08:00.000-08:002008-01-31T04:37:36.250-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">نور ظلمت از ره آمد<br />بوی خون را همره آورد<br />غنچه خشک امید<br />در ماه بهمن<br />یخ زد و تاریک<br />در سردابه تاریخ آویزان<br />گورکن از راه آمد<br />زنده ها را کشت<br />مرده ها را از کفن بیرون کشید و<br />تازیانه بر چروکان استخوان ها زد<br />یاد تاریخی که، تازی تاخت بر ما<br />زنده گردید<br />مردم بیچاره در مرداب باور<br />غوطه ور<br />هر لحظه<br />فروتر<br />در لجن زاری به آن باور<br />پشم گورکن در کتابی دیده شد<br />عکس او هم در کنارش چیده شد<br />وبه شب<br />زالوی افکار او<br />..........تشنه<br />زوزه های گورکن مردم فریب و<br />هم صدایانش چو یک ارکستر<br />که، مردم را به سیم ساز ها<br />آویخت<br />وطن ایران چو قبرستان<br />به مردم رعشه وارد کرد<br />برای زنده ماندن<br />خلیج فارس رابخشید<br />خزر را روس ها بردند<br />و اروندرود شد شط العرب<br />و هیرمند هم ز هامون<br />رویگردان شد<br />به نامردی<br />سگ تازی<br />گرفته پاچه ایران وایرانی<br />و<br />فردا<br />کل ایران می شود ویران<br /></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-7853268595475009168?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-21323649098799171582008-01-27T03:01:00.000-08:002008-01-27T03:08:47.352-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">رصدی روحم ر</span><span style="font-size:130%;">ا</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">،کردم ودیدم که<br />نه به جایی بند است<br />نه کسی در بند است<br />به رصدخانه دل<br />سرزده وارد گشتم<br />او به راهی در پیش<br />پای بر پیکره ی خون آلود<br />دست و انگشت به سویی از دور<br />که، به ایران بند است<br />شاید آنجا بتوان او را دید<br />گر نمیرد در راه<br />چونکه او در بند است<br />شب و روزش در خون<br />تا رساند به پیامی<br />یا کلامی<br />به خیال بافتگان<br />از کانون<br />گر کسی را پند است<br /></span></div><div align="left"><br /><span style="font-size:85%;">اسکنبیل<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-2132364909879917158?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-50983790253496798192008-01-24T05:50:00.000-08:002008-01-25T05:04:25.278-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">اعتصابی است زیر خاک<br />ریشه ها آب وغذا<br />بر نکشند از دل خاک<br />خاک خیس است<br />نه خشک<br />کود آلی همراه<br />همه دردسترس ریشه<br />اما<br />گلوی بوته ما<br />از نفس باد خزان<br />خشک چون ساقه نی<br />ریشه های افشان<br />داد و فریاد زنند<br />که، چرا جذب رطوبت از ما<br />ریشه های غددی<br />عقده در غده خود حبس کنند<br />ریشه راست فرو رفته به خاک<br />چشم هایش بسته است<br />چو فراری از نور<br />که، فرو رفته به افسانه زور<br />در دل خاک نمور<br />اعتصابی سایه<br />خانه همسایه<br />از مژک های دو تا ریشه نازک برخاست<br />حال<br />بی حال شده است<br />بوته افتاده زپا<br />که، چرا<br />ریشه زپا خشک شده است<br />کاکتوسی از خاک<br />سر بر آورده<br />که، من هم هستم<br />سایه ام در شب تار<br />بر سر آدمیان خشک شده است<br /><br /><br /></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-5098379025349679819?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-6854328939441976412008-01-21T08:33:00.001-08:002008-01-24T09:29:57.713-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">در و دروازه های شهر قشنگ<br />گشته باریک همچو کوچه تنگ<br />در گذشته تمامی مردم<br />در کنار گلای رنگارنگ<br />می نشستند وشاد می گفتند<br />خنده ازدل به لب به یک آهنگ<br />حال هر کس کناره می جوید<br />بهر راز و نیاز از دل تنگ<br />هیچکس همنشین نمی خواهد<br />تا بگوید ز راز دل یک رنگ<br />همه با هم غریب و تناهیند<br />روز وشب با لگام خود درجنگ<br />به کجا جهان رسد دادی<br />که، خدا باورش شود این چنگ<br />گر کسی باوری به دل دارد<br />در تماشای روح در دل سنگ<br />بشکست ساخکی ز پروانه<br />ز غباری که، هست با نیرنگ<br />گیج ومات است سروهای خموش<br />نرود ریشه ای به ساحل ننگ<br />من بنالم چو ناله شبنم<br />وقت خشکیدنش به خشکی سنگ<br />دیدگان را به سوی شهر قشنگ<br />می دوانم که، نشکفد آن ننگ<br /><br /></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-685432893944197641?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-89275229894152647192008-01-20T11:42:00.001-08:002008-01-20T11:42:58.395-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">همچو نور می گویی<br />نه در تاریکی<br />که، نور و تاریکی<br />نمی شوند یکی<br />سیاهی نیست تاریکی<br />سیاهی یک رنگ است<br />همچو سرخ و سفید<br />ولی<br />اگر که، فکر و نهاد تاریک است<br />چو آسمان و فضا<br />که، نور می تابد و نور گذر<br />اما<br />روشنی ندارد و<br />نور نمی گیرد<br />قلب تاریکی<br /></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /> </span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-8927522989415264719?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-3334372992426012282008-01-19T03:17:00.000-08:002008-01-19T03:25:05.069-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">مانده درون چاه<br />وامانده در نگاه<br />از ترس بی کسی<br />در حسرت است وآه<br />گم گشته ای رسید<br />چشمان به زیر پای<br />انگشت بر جبین<br />گل رنگ و بی پناه<br />برگوش می رسد<br />خرناس مردگان<br />همسایه شبه<br />افتادگان ز راه<br />اشکی نمی چکد<br />از دیدگان شب<br />شبنم ندیده است<br />مژگان خشک کاه<br />دیواره قفس<br />چرخش نمی کند<br />بی پا و پاشنه است<br />سندان کج کلاه<br /><br /></span><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-333437299242601228?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-20780247300152335902008-01-15T00:49:00.000-08:002008-01-25T05:03:29.384-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">من شکل چاه دیدم و اوانتهای چاه<br />من طول راه دیدم و او انتهای راه<br />من کوه را ندیدم و او دید کوه و کاه<br />من خویش را ندیدم و او دید مهر وماه<br />من خاک را به چوب جفا راندم از خودم<br />او خاک را ستود به مانند قبله گاه<br />بیگانگان مرا به هیاهو فریفتند<br />فریاد برسر ایران به اشک و آه<br />ایرانیان سرود غم جان سروده اند<br />ما خفته در خیال شب تازیان تباه<br />ترک وطن ز شاه و رسید وحشتی بزرگ<br />درمانده گشته ام به دنبال یک نگاه<br />من را ببخش وارث کوروش به نام خود<br />نام تو زنده است برایم به هر نگاه<br /></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span><span style="font-size:130%;"></span></div><p><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-2078024730015233590?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-69060477738719199002008-01-12T05:08:00.000-08:002008-01-12T05:09:59.559-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">امشب به سوی آسمان<br />پر می کشم تا بی کران<br />از این کران تا آن کران<br />گردش به خانه زمان<br />از دور پیدا ونهان<br />تک خانه ای درکهکشان<br />دیدم ولی بی دیده بان<br />رفتم به سویش پادوان<br />گیرم سراغ جان جان<br />زنگی در خانه نبود<br />رنگی چو ویرانه نبود<br />کردم صدا تا بشنود<br />هیچ کس در آن خانه نبود<br />اما صدایم را شنید<br />از سوی دیگر در کران<br />خندان شدم در آن زمان<br />از شوق دیدارش چنان<br />اما دلم با اشک چشم<br />بنوشت اینگونه سرشت<br />از آه و دم، آدم شدم<br />گشتم اسیر این و آن<br />خاکستری از روح من<br />با باد دقیانوس رفت<br />تا بشکند در سایه ای<br />این سایه های بی امان<br /><br /></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-6906047773871919900?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-63706260377988080152008-01-10T04:25:00.000-08:002008-01-10T04:26:55.971-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">چشمان قلبم کور کور<br />ریشه درون خون به زور<br />آن پستوی قلبم نمور<br />گشته به زخم گفته ها<br />در عالمی دیگر به گور<br />آن گفته ها کم گفته ای<br />از دل به دل غم گفته ای<br />بازش نمی بینی چرا<br />شادش کنی از کوی نور<br />رازی اگر دلدار شد<br />هم بسترش بیمار شد<br />دارو چه می جویی زمور<br />ای همدم راز خمور<br />پروا نکن در دل سرور<br />پروا نکن در دل سرور</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="right"> </div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-6370626037798808015?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-65232017293976680632008-01-08T03:18:00.000-08:002008-01-08T06:20:45.455-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">توهمان هاله نوری<br />که، به دور کره عشق<br />به داغی درون خورشید<br />پر وبال داری<br />توهمان قله عشقی که<br />درونت سرشار<br />چو مذابی قلیان<br />شور و حالی داری<br />تو همان فلفل تندی<br />که، همه جرات بوسیدن ... ندارند<br />خط و خال داری<br />توهمان ساحل بادی که، کسی<br />در تو نپاید که، بیابد ساحل<br />صبر و سالی داری<br />تو اثر بخش زمانی<br />که، هزاران خورشید<br />در سیه چال نگاهت<br />کورند<br />چه جلایی داری<br />توهمان ساقی سودا<br />که، به پیمانه عشق<br />ره دل می بندی<br />تو چه هستی جانم<br /><br /></span></div><span style="font-size:130%;"><div align="left"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-6523201729397668063?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-36740135863194976432008-01-06T08:18:00.000-08:002008-01-06T08:25:30.663-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;"><br />ای کاش نمی آمد<br />امروزه ز دیروزم<br />فردای ز امروزم<br />ای کاش نمی آمد<br />دیروز که، برما رفت<br />امروز کجا می رفت؟<br />فردا ز پی امروز<br />ای کاش نمی آمد<br />بشکسته سبوی دل<br />در سایه هر دردی<br />میخانه ز مسجد به<br />می گرنخوری سردی<br />روزانه وهر روزی<br />ای کاش نمی آمد<br />ز آن سرکه جوشیده<br />ناید می پوییده<br />از خم که، نروییده<br />آن روز نکوهیده<br />ای کاش نمی آمد<br />فرسوده شده گیتی<br />از قافله ایام<br />زنجیر شب وروزش<br />وابسته امروزی<br />ای کاش نمی آمد<br />این دل شده بتخانه<br />بت مانده چو جانانه<br />وامانده چو ویرانه<br />پس مانده دیروزی<br />ایام نشد روزی<br />ای کاش نمی آمد<br /><br /></span></div><span style="font-size:130%;"><div align="left"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-3674013586319497643?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-89200392698115479202008-01-03T05:32:00.000-08:002008-01-03T05:36:06.312-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">آنجا به انتظار<br />دو خط بی قرار<br />نقشی از آن افق<br />بگذشته از کنار<br />دو خط بی قرار<br />کنارهم روان<br />ار ابتدای روز<br />با زور در فرار<br />دل دادن دو خط<br />با نقطه پگاه<br />بشکستن است و بس<br />چون روح سر به دار<br />بشکستن دو خط<br />مجذوب مشترک<br />گردد کتاب عشق<br />شرحی ز بی قرار<br /><br /></span><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-8920039269811547920?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-56575411400420199812007-12-29T02:31:00.000-08:002007-12-30T01:50:52.630-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">سگ های دوره گرد<br />سگ های نا نجیب<br />سگ های ول به گرد<br />با پای آهنین<br />گاهی پوتین به پا<br />گاهی لچک به سر<br />گاهی ردا به بر<br />هارند ز پول نفت<br />مست اند و بی خبر<br />در دستشان تبر<br />با مردمی غریب<br />با ملتی نجیب<br />درد آورند و شر<br />زخمی به عمق کور<br />بر پیکر و به سر<br />سگ های دوره گرد<br />سگ های نا نجیب<br />سگ های ول به گرد<br />بردند از درون<br />فرهنگ ما به دون<br />کردند از برون<br />القاب ما به خون<br />آفت شده به فر<br />ملای بی ثمر<br />سگ های دوره گرد<br />سگ های نا نجیب<br />سگ های ول به گرد<br />بهتر ز بی وطن<br />بهتر از آن زغن<br />افتاده در لجن<br /></span></div><span style="font-size:130%;"><div align="left"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-5657541140042019981?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-42815070490963577862007-12-25T13:00:00.000-08:002007-12-26T02:37:27.396-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">منقلی را پرذغالان سیاه<br />چوب کبریت و یک مقدار کاه<br />اخگرانی را به رخ پیدا کنند<br />زهره و خورشید را در یک نگاه</span><br /></div><div align="left"></div><div align="left"><br /><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-4281507049096357786?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-40657955193650181832007-12-19T01:11:00.000-08:002007-12-19T01:13:34.457-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">در مکتبی که، عشق فراموش می شود<br />تک شعله چراغ تو خاموش می شود<br />گرمای زندگی است حریمی ز کوی عشق<br />سردی به مادری نرسانی که، بی هوش می شود<br />معشوق عشق مادر و مادر تمام عشق<br />با یک نگاه تو یکسره آغوش می شود</span></div><div align="right"> </div><div align="left"><br /><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-4065795519365018183?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-49174586504484468292007-12-17T02:06:00.000-08:002007-12-17T02:07:07.630-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">جنگلی را گر شغالی بیشه است<br />ساکنان جنگلش را ریشه است<br />ساکن جنگل بداند درد کار<br />غیرساکن دیگری بی ریشه است<br /> <br /></span></div><span style="font-size:130%;"><div align="left"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-4917458650448446829?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-48750009863057286332007-12-15T02:12:00.000-08:002007-12-19T01:11:32.855-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">دانه ای از تک درخت افتاد<br />اما در مسیر باد<br />در گذرگاهی به باد آباد<br />باد آمد<br />دانه را همراه کرد<br />،همره آن کاروانی که<br />پر از کاه و غبار و ماسه بود<br />همره آن قافله<br />ناهمگن و ناباب<br />از صدای وزوز خاشاک<br />از غبار و ماسه پر خاک<br />باد شد خسته و درمانده<br />کاروان بی کاروان سالار<br />در کنار چشمه ای روشن و پر از آب<br />اما شور و<br />گاهی تلخ<br />در کنار خرمنی از آب<br />در کنار چشمه مرداب<br />دانه شد آبستن از این آب<br />از دو سو شد دانه در پر تاپ<br />ریشه آن دانه کم کم رفت<br />درعمقی به تاریکی<br />که، شاید<br />آب شیرینی بیابد<br />و برویاند<br />و ز دگر سو<br />برگ های کوچکی با ناز<br />سر در آوردند<br />چابک و چالاک<br />که، سازند ساقه و برگی<br />و شاید سایه ای بر خاک<br />و یا هم دانه دیگری<br />در کوچه افلاک<br />برای مردمی که، سال ها<br />از آب شور و تلخ<br />آن مرداب نوشیدند<br />باشد کامل و بی باک<br /></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-4875000986305728633?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-19644474733223732352007-12-13T02:02:00.000-08:002007-12-17T02:12:37.822-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">دنبال آرزو دویدم و هرگزندیدمش<br />در جستجوی او دویدم و هرگز ندیدمش<br />رفتم به کوه و جنگل و صحراها و دره ها<br />در یاد او دویدم و هرگز ندیدمش<br />رفتم به سرگذشت هزارن سپیده دم<br />همسوی او دویدم و هرگز ندیدمش<br />گفتند گریه کن که، به اشکت شکایتی است<br />با اشک رو دویدم و هرگز ندیدمش<br />گفتند می بخور که، درون خم است او<br />خم را سبو کشیدم و هرگز ندیدمش<br />گفتند ناله کن کنار گلی سفید<br />گل را به بو کشیدم و هرگز ندیدمش<br />گفتند بی خیال که، او رفته از جهان<br />نبشستم و نگو کشیدم و هرگزندیدمش<br /></span><div align="right"><span style="font-size:130%;"></div><div align="left"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل<br /></span></div></div><div align="left"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-1964447473322373235?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-64930364653775298032007-12-10T02:17:00.000-08:002007-12-10T02:19:20.386-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">پروا نمی کنند؟<br />پروانه می کشند<br />عاقل نمانده و<br />دیوانه می کشند<br />دیوانه های عاشق میهن<br />در چنگ اهرمن<br />در جنگ تن به تن<br />گشته اسیر دیو<br />به ویرانه می کشند<br />تاریخ را سپری نیست<br />خواهند نوشت<br />...آنچه که، باید<br /></span><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-6493036465377529803?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-22868294764301939472007-12-10T02:16:00.000-08:002007-12-10T02:31:33.274-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">ای کاش بی ستاره<br />ای کاش پر فروغ<br />از روی آسمان<br />دو سه خورشید<br />سوی این کره آبی بی فروغ<br />بی وقفه نور بود<br />خورشید ما یکی بود<br />که، روزا به شب رسد<br />ماها نیازمند نور بودیم<br />تا به شب<br />هر ساعتش به روز در آید<br />نه آن که، شب<br />گر جای خاک شیشه بروید<br />شاید که، نور او<br />بتواند<br />روشن کند تمام زمین ما<br />دیگر شبی نباشد و<br />تاریکی زمان<br />از هرچه روشنی است<br />گُریزد<br />آن روشنایی خورشیدها<br />جارو کنند برای ابد<br />تخم سیاه شبانه را<br />من را کنار نور نشانید وقت مرگ<br />مرگم نمی رسد<br />مگر ا ز ترس روشنی<br />تنها به نور می نگرم<br />...تنها<br /></span><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-2286829476430193947?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-89581886951566766652007-12-10T02:04:00.000-08:002007-12-10T02:37:14.063-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">شب را به نام میهن<br />وآن تاریخ کهن<br />تا به سحر زمزمه<br />عشق ما و من<br />صبح سحر در سلول را زدند<br />با نام مهدی رحیمی<br />نادر جهانبانی صدازدند<br />سربازهای جان بر کف میهن<br /><span style="font-size:180%;"><strong>برپا</strong></span><br />.<br />.<br />.<br /><br />از ترس روزگار<br />چند تا نقابدار<br />وارد سلول ما شدند<br />شیطان صفت<br />با لگد و چوب<br />بر سر و صورت ما زدند<br />از خون گونه های دو سرباز<br />گلگون شده است کف سلول<br />جایی که، پا زدند<br />ما را کشان کشان<br />با تن مجروح و خون ز چشم<br />دیوانه وار </span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">بردند سوی دیوار<br />دیواری از بتن<br />ایستاده در آغوش مرگ<br />بر چوبه های مرگ<br />نشاندند<br />چند تا نقابدار<br />از ترس روزگار<br />اسلحه بر دست و نیم خیز<br />از چند قدم جلوتر<br />نشانه و ... تک تیر را زدند<br />رگبار تیرها<br />بر سرر و صورت خونین ما<br />شد بارشی ز خون<br />فواره ها رو به آسمان<br />خون دو سرباز<br />در تنگ کهکشان<br />شد آن شفق چون سرخی فلق<br />رنگین کمان<br />پرچم ایران</span></div><div align="right"></div><div align="left"><br /><span style="font-size:85%;">اسکنبیل </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-8958188695156676665?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-79533083872107565182007-12-08T02:11:00.001-08:002007-12-08T05:11:26.797-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">شناوری به کوی دل<br />در گوشه ای بی انتها<br />پروانه ای در آسمان<br />پر می کشی چه با صفا<br />اگر جرقه ای شوی<br />در انتهای نور دل<br />به شعله می کشی جهان<br />چو آفتاب بی صدا<br />چو ذره ای که، بشکفد<br />میانه ی دو نور را<br />نشیب را کنی فراز<br />به گفته ای به یک ندا<br />سواره ای اگر رسد<br />توایی سوار اسب رعد<br />صدا و نور و اشک تو<br />بسازد از جفا وفا<br />خزان ندارد آن دلی که، می تپد برای تو<br />گشوده در به پیکر پگاه خود پگاه ما<br />اگر دلت به نازکی آن جداره حباب<br />شده ولی </span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">بدان که، نور می دهی به کوی ما به سوی ما<br /></div></span><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-7953308387210756518?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-58528137501970120002007-12-03T22:15:00.000-08:002007-12-03T22:16:32.901-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">تو برای رسیدن به خدا<br />پله های هزارپای که، را<br />گام های سکوت در چرخش<br />پرسشی از ازل به روز ندا<br />تو برای رسیدن به خدا<br />باید اول به خود دهی پایان<br />خود ستایی خویش را درمان<br />بس گناه بزرگ و کوچک را<br />سرسری یا به عمد یا هرچه<br />کرده ای در حضور بار خدا<br />می روی پیش این و آن به دلداری<br />که، خدا را کنند برتو مجاب<br />من که، شرمنده خدا هستم<br />تو بگو بگذرد ز کل گناه<br />قتل کردم که، اشتباه شده<br />سربریدم که، اشتباه شده<br />نوجوان و جوان به دار زدم<br />هرچه کردم که، اشتباه شده<br />حق تخریب را به خود دادم<br />چاله های پر از گناهم را<br />من ندیدم که، اشتباه شده<br />حق نوباوگان ز خاموشی<br />گشته نابود با دو دستانم<br />حال بهر خدا به سوی خدا<br />پله پله چگونه باید رفت<br />گریه های شبانه و اوراد<br />گردش دور خانه ای که، نبود<br />از هزاران حساب نشمرده<br />دادن یک دهم و یا هر چه<br />بهر دلدار بی دل مرده<br />پله پله چگونه باید رفت<br />راه آن پله کان راه خدا<br />بشکستی و خود ندانستی<br />داد کشتار بی حساب و کتاب<br />چه کسی در کجا رسد به حساب<br />گر به فکر جوانه ها باید<br />سبز گردد ز شاخه ای شاید<br />بارش اشک آسمان باید<br />که، بر آید هرآنچه می باید<br />یا برای رسیدن به خدا<br />روز نوباوگان چگونه می زاید<br />آسمان را به نور بشوی، تا نشنید به کبریای خدا<br />دست های نیامده به جهان<br />سوی آن آسمان پر دالان<br />خود سری های ما به سرآید<br /></span><span style="font-size:130%;"></span></div><span style="font-size:130%;"><div align="left"><br /><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span><br /> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-5852813750197012000?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-15987237371682786542007-11-30T13:46:00.000-08:002007-11-30T13:51:39.958-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">باور نمی کنم که، ترا خواب دیده ام<br />!!!از آنچه گفته اند که، باور نمی کنم</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">موجی شدی و زدی مشت بر دلم<br />درد آشنا نبودی ... که، باورنمی کنم<br />طوفان شدی و سنگ به چشمم زدی به عمد<br />من کور بی عصا رها ... که، باور نمی کنم<br />بانگ هزار قصه بخواندی از این و آن<br />دیوانه تر ز دیو تو بودی و باور نمی کنم<br />زهرم خوراندی و جگرم را بسوختی<br />یک ذره آب ندادی که، باورنمی کنم<br />رفتی به می فروش بگفتی تو راز ما<br />پیمان آن پیاله شکستی و باور نمی کنم<br />کمتر دروغ گوی و آنچه مرا گفته ای رقیب<br />بس کن فریفتن، این همه باور نمی کنم<br /><br /> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span><br /> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-1598723737168278654?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-46391151318019314522007-11-27T01:44:00.000-08:002007-11-27T10:02:14.064-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">این همان عشق است رو در روی من<br />توتیای خاک او شد کوی من<br />جان اگر باقی بماند در بدن<br />پیشکش باشد به او ازسوی من<br />هر وجب از خاک او گلزار هست<br />بارش سنگش ببارد روی من<br />من کجا و تربت یاران کجا<br />کوه غم در غربت آمد سوی من<br />روشنی گر آشتی آرد به بار<br />کورسویی بایدش از خوی من<br />این نفس را گر شمار زندگی است<br />در خراباتی، ندانی چون من</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">من به یاد نام و خاکش زنده ام<br />نام و خاکش زنده باد از سوی من<br /><br /></span></div><span style="font-size:130%;"><div align="left"><br /><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-4639115131801931452?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-78614326028388863112007-11-23T01:08:00.000-08:002007-11-23T01:09:53.922-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">سنگی ز کهکشان<br />سنگم در آسمان<br />در آسمان کبود همیشگی<br />هرگز نگشته روشن روشن<br />در هر کرانه ای<br />همراه کاروان<br />خاموش و بی زبان<br />تُنگ بلور خاک نشان<br />من را فریفت<br />با سرعتی چنان<br />تا خواستم به سویش شوم روان<br />آتش گرفتم و روشن شد آسمان<br />من سوختم<br />نماند از وجود من<br />چیزی در این مکان<br />آن لحظه دیده اند مرا<br />مردمی غریب<br />نوری که، سنگ بود و<br />از آسمان روان<br />انگشت های مردم بی جان<br />شد سوی نور<br />کابوس عاشقان<br />از من نماند نشان<br />در بین این و آن<br />آنها نظاره گرسنگ بی زبان<br />در آسمان کبود<br />رسید موسم خزان<br />مور و سمور، به فکر!<br />که، پیوسته، بی امان<br />در پستوی زمان<br />آب و غذا<br />برای مبادای<br />باوگان<br />من ها به خواب فرو رفته<br />تا بگذرد زمان<br />به سود کپرکُشان <br />در آسمان کبود همیشگی<br />خاموش و<br />سر به زیر<br />چونانکه، آن چنان<br /> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-7861432602838886311?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-10442200747316167432007-11-19T03:13:00.000-08:002007-11-19T03:15:43.487-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">نه بی باران<br />نه بی دادم<br />نه بی ساحل<br />نه دلشادم<br />اگر ایرانیم<br />در هر کجای<br />این جهان<br />باید<br />به خاک کورش فاتح<br />کنم سجده<br />که، بی نامش<br />ندارد نام ایران<br />هیچ بنیادم<br />اگر ایران شد ایران<br />بدون نام کورش<br />می شود ویران<br />اگر رویش<br />به ویرانی است<br />کنون باید<br />سرآغازی شود<br />ویرانه ایران<br /><br /></span></div><span style="font-size:130%;"><div align="left"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-1044220074731616743?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-49889863444663274072007-11-16T04:07:00.001-08:002008-02-28T00:56:22.167-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">هربهاری را خزانی در پی است<br />هر خزانی را بهاری در طی است<br />گل اگر گلزار می سازد چه باک<br />هم بهار و هم خزانش در نی است<br />تو سرود خود بخوان از نای نی<br />سنبل نی را چو دُردی درمی است<br />هرگلی را که، به بویی خاطره است<br />خاطرات زایش گل در کِی است<br />باز کن چشمان ناز زندگی<br />تا ببینی زندگانی در پی است<br />شادیت را همسفر کن با دلت<br />دل به شادی ده که، شادی در می است<br /><br /></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-4988986344466327407?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-49602698022233781792007-11-14T07:16:00.000-08:002008-02-28T00:55:37.294-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">روز آزادی دل رسیده و<br />می خواد قفس رو بشکنه<br />سینه رو پاره کنه<br />مثل لک لک سفید<br />بره اون دورای دور<br />شاخه های خشک باد شکسته رو<br />پشت بوم خونه ای<br />یا روی دودکش قدیم<br />یه جای نا آشنا<br />بذاره<br />لونه کنه<br />بگه<br />اینجا وطنه<br />دل دیگه دوست نداره<br />توی قفس خون بخوره<br />دل دیگه دوست نداره<br />با تن رنجور خودش خون بخوره<br />داره خود رو می زنه<br />به آب وآتیش<br />که، بیرون از این قفس<br />بگیره یه هم نفس<br />خونه جدیده شو<br />رو پشت بومی<br />یا رو دودکش قدیم<br />یه جایی که، آشنایه<br />بسازه</span><span style="font-size:130%;"><br /></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-4960269802223378179?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-44794314699525934482007-11-14T07:14:00.000-08:002007-11-15T05:40:09.264-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">تو به مسجد روی ومن سوی میخانه روم<br />تو به خلوت روی و من سوی گلخانه روم<br />زیر لب ورد چو خوانی بد مردم خواهی<br />گرم گردم زشراب و سوی کاشانه روم<br />گر به منبر بروی، گریه ز مردم خواهی<br />من اگرمست شوم منزل جانانه روم<br /></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-4479431469952593448?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-32805704160839156822007-11-14T00:56:00.000-08:002007-11-14T01:00:36.578-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">بر در و دیوار خانه می نویسم<br />چون ندارم کاغذی در دست<br />یا هر چیزی که، بنویسد<br />همین حالا<br />سخن های به جا مانده<br />به کنج دل<br />به دنبال<br />بهانه<br />من سخن بسیار دارم<br />تا که، برحال تنهایم<br />بیارایم<br />کسی را هم مسیر خود نمی بینم<br />همه رفتند سوی منزل دیگر<br />هوا خالی ز هر اسمی<br />دو دستانم به کار افتاد<br />که، نا گه<br />بر وجود<br />خویش همگن شد<br />دو تا قوطی رنگ<br />در گوشه ای از تک اطاقم<br />در کنار هم<br />به خاموشی<br />کنار هم<br />به نجوایی<br />مرا خواندند<br />من تنها<br />بدون هیچ کس<br />دستان خود را<br />در میان رنگ ها فرو کردم<br />یکی قرمز<br />به رنگ خون من<br />یکی هم رنگ مظلومیتم<br />مانند رنگ سبز<br />یعنی که، سبز<br />که، با دستان خود<br />بر در و دیوار اطاقم<br />نقشه حرکت به سوی<br />نور وآینده<br />نوشتم<br />نقطه حرکت<br />شروع من<br />به سوی عشق و آینده است<br />به رنگ سبز تزریقی ز خون کردم<br />چراغ چشم من<br />چشمک زنان<br />پارو به دستم داد<br />تا از امواج ترس و نا امیدی<br />سوی ساحل<br />ساحلی آرام<br />نا آرامی خود را<br />ز چشمانم<br />برون کردم<br />به دنبال گل<br />نشکفته<br />این زندگی<br />دیگر نمی گردم<br /> </span></div><span style="font-size:130%;"><div align="left"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-3280570416083915682?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-25057019379342819362007-11-10T01:54:00.000-08:002007-11-10T03:15:24.558-08:00<p align="right"><span style="font-size:130%;">ای تو جانم<br />پاره جان من<br />تو همه دارایی و نان منی<br />گر نباشی در میان سفره ام<br />نگذرد این عمر، ایمان منی<br />گر زمستان یخ به بار آرد ولی<br />فصل گل زاید که، مهمان منی<br />تلخی آن روزگاران پوچ شد<br />دل قوی کن ای که، جانان منی<br /></span></p><p align="left"><br /><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-2505701937934281936?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-12255014386298832742007-11-09T00:17:00.000-08:002007-11-09T00:18:43.910-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">از روح من خبری نیست سال ها<br />او رفته تا به عرش خدا را کند سووال<br />ذرات نور تو<br />به سیه چال های دور<br />به چه سان کور سو زنند<br /><br /></span></div><span style="font-size:130%;"><div align="left"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-1225501438629883274?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-60830163330802366432007-11-08T02:33:00.000-08:002007-11-08T02:34:11.804-08:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">رقص پروانه های مرده زعشق<br />گوشه های خیال و ذهنم را<br />رنگ بیهودگی بپاشیدند<br />ناخن این هزارپای دلم<br />همدلی را چو پرده ایی از نی<br />قامت ذهن من تراشیدند<br />بوی نای از صدای آوازش<br />شهر بیهودگی نشد خاموش<br />کهکشانی زهم بپاشیدند<br />جنگل ذهن من بسوخت چو آب<br />تک درختی به جای ماند به خواب<br />کوره ذوب مهر را دمی دیدند<br />گره بادی که، تندر یاد است<br />یاد یادم به یاد آن یاد است<br />مرز آن خاطرات را خراشیدند<br />ما نه فرزند آن زمان کهن<br />نه به امروز می شویم کهن<br />بی زمان جان من خراشیدند<br /></span><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /> </span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-6083016333080236643?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-9980487148141847752007-11-03T07:23:00.000-07:002007-11-03T07:24:01.013-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">جوانان وطن در بستری ازخار<br />و یا برسینه دیوار<br />میان گرگ های تیزدندان سیه کردار<br />گلوها بر طناب دار<br />ندارد آشیانه یک کمی دیوار<br />و یا سقفی به هر مقدار<br />که آرامش دهد این بستر و بیمار<br />...<br />نمی دانم چرا ایران شده غمبار<br />چرا این مردمان نیک در پندار<br />فتاده درکُنام روبه مکار<br />نماد ملی ما زیر این آوار<br />شده درگیر این بدکار<br />نمودی یا نموداری نشد بیدار<br />نه آرامش نه یک دادار<br />که، گیرد انتقام خون آنان را از این کفتار<br />که، نفرین بر سیه کاران بی مقدار<br />به پا خیزیم<br />به پا خیزیم از این بدتر نخواهد شد سیه روزی<br />از این بدتر نخواهد شد غم اندوزی<br />به دست خود برافرازیم پرچم را<br />به دست خود براندازیم این غم را<br />همین بیگانگان برما روا کردند ماتم را<br />نباید سر فرود آریم این کم را<br />به خود آییم و بوسیم دست همدم را<br />بسازیم و به ساز آریم آدم را<br />که، ایران خود جهان گردد به این زودی<br /></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-998048714814184775?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-2607781673316590762007-11-01T04:01:00.000-07:002007-11-01T04:02:09.660-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">رنگ سپید هم<br />همراه قاصدک<br />به سویی رمیده است<br />نقاش چیره دست<br />با رنگ های زمانه<br />نقاشی زمانه را<br />با رنگ سبز<br />پرواز می دهد<br />سرمای سرد و خشک<br />در پیشواز بهاران<br />با رنگ دیگری<br />آماده جوانی نموده است<br /></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل<br /></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-260778167331659076?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-51877203021105330342007-11-01T03:50:00.001-07:002007-11-01T03:50:38.273-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">زدشت لاله خیز و دره های پرطراوت<br />ز امواج خروشان هزاران رود و دریا<br />ز جنگل های انبوه پر از خار ودرخت و گل<br />به سر بالای تک تاز پر از سنگ و مه ومهتاب<br />به آنجایی که، گویی نیست بالاتر زمین یا گلی<br />به دنبال نشانی از وطن ایران و ایرانی<br />به دنبال همه آوارگان گشته سرگردان<br />در این کون مکان یا جای کور بی سر و سامان<br />به هر جا که، نشانی از شماها بوده است<br />نشانی های ایرانی ز دست رفته<br />همه با دیگران گردیده اند یکسر ... یکی<br />گویا که، ایران را برای دور از کف داده و<br />دیگر امیدی یا نویدی از وطن بر جایگاه<br />این فلک باقی نمی بینند<br />و یا مام وطن ز کف رفته<br />چرا چون ما مسلمانیم<br /> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-5187720302110533034?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-59201186960149316702007-11-01T03:33:00.001-07:002007-11-01T03:33:56.311-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">میگن پوزیتیو<br />میگن نگاتیو<br />حالیش نمیشه<br />کیه پوزیتیو<br />چیه نگاتیو<br />میرم خیابون<br />چشام پوزیتیو<br />دلم نگاتیو<br />نگاش می کنم<br />چشاش نگاتیو<br />دلش پوزیتیو<br />میخوام پز بدم<br />بشم پوزیتیو<br />میخوام پز ندم<br />میشم نگاتیو<br />جیبم پول باشه<br />میشم پوزیتیو<br />دلم خون باشه<br />میشم نگاتیو<br />کجا میشه رفت<br />نشم نگاتیو<br />با هام راه میره<br />میگه پوزیتیو<br />باهاش راه میام<br />میشم نگاتیو<br />آینده من<br />شده نگاتیو<br />پس پس رفتنم<br />شده پوزیتیو<br />شده صبر من<br />کمی پوزیتیو<br />کمی فکرکنم<br />میشم نگاتیو<br />حالیش نمیشه<br />چیه پوزیتیو<br />چیه نگاتیو<br />شما چی میگین<br />شدم نگاتیو؟<br /> </span></div><span style="font-size:130%;"><div align="left"><br /></span><span style="font-size:85%;"> اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-5920118696014931670?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-51363404565350484152007-10-25T04:25:00.000-07:002007-10-25T04:26:06.749-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">فتاده زمین<br />تندر این تناور<br />درخت صبوری<br />بخشکیده از سر<br />به فریاد فریاد فرهاد بنگر<br />که، بشکست از دور<br />کوه و کمر<br />ز دریای خون<br />همچو ایران به خون<br />جوانان به خون<br />پتک خونی به سر<br />زنان در کفن<br />مردها در کفن<br />جوانان به زیر و<br />همه در خطر<br />شده مذهب ما<br />فقط چند نفر<br />نه تاریخ ایران<br />نه تاریخ شاهان</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">نه جغرافیای دلیران<br />نه زیور، به فر<br />خدایا ببخشا مرا پیش خود<br />تو با قوم تازی مگر همدمی<br />که، جز کشت و کشتارچیزی نیاموخته است<br />فراموش گشته است ایران زسر<br />کنون آریایی و میتراییان<br />زجورکفن باوران ... تازیان<br />شده خسته از سازش رافضان<br />ز فتوای مذهب نشد در امان<br />نه مغرب، نه مشرق نه این خاوران<br />بساط خرافات را از ازل<br />بسوزان و مردم نکن در به در<br /><br /></span></div><span style="font-size:130%;"><div align="left"><br /> </span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-5136340456535048415?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-34707445748654427532007-10-23T06:03:00.000-07:002007-10-23T06:14:26.089-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">سکوت از من</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">فراموشی ز تو</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">هرگز ندانستم که</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">شاید</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">چلچله در برف و سرما<br />شوق در پرواز<br />سوی آشیانی یخ فرو رفته<br />نخواهد کرد<br />و گرمی هوایی را که، از آن دور اقیانوس می آرد<br />و پرواز نو می آرد<br />به من هم ...<br />من کاه وگلی هستم<br />که، شوق آشیانی<br />گشته بودم<br />تا تو<br />روی آن<br />به آرامی بنشینی<br />ومن از گرمی<br />پای ظریف<br />آن نشستن ها<br />کمی گرمی<br />و یا هرچه<br />... یا ...<br />نه فرزندم<br />فراموشی، سکوت ، از من<br />مرا شوق سکوتت نیست<br />و من با حرکتی آهسته<br />دراین برکه گمنام<br />می آرم<br />ولی<br />تو<br />تو به پروازت<br />به پرواز بلندت<br />تا نهایت<br />بال خود بگشای<br />و منم از کنار برکه خشکم<br />لبخند پروازت<br />به شوقت</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">شوق ماندن را</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">بپیمایم</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-3470744574865442753?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-3074200663215388842007-10-21T12:00:00.000-07:002007-10-21T12:02:40.437-07:00<span style="font-size:130%;"></span><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;"><br />مرجان آبی ام که، شناور به زیر آب<br />در آب هایی به زلالی اشک چشم<br />رنگ جوانی و در انتهای شوق<br />در دیدگان من به تماشا<br />دمیده است<br />روح و روان گمشده های غریق را<br />در بسترم به تابش یک آتش خمار<br />کم رنگ و زار زار<br />نابس به روزگار<br />اینجا رسیده است<br />من را ستاره ای است<br />نه درآسمان دور<br />او یک ستاره آبی است<br />خوش رنگ و بی ریا<br />در پای من فتاده<br />و بی مکر و با صفا<br />در چشم بی گناه من<br />به تمنا رسیده است<br />رقاصه های رنگ به رنگ رو به روی من<br />بوسه زنان به گونه خشکم<br />در اوج کوچ خیالم<br />با پیکری زموج<br />در غنچه های یخ<br />به کف پا رسیده است<br /> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-307420066321538884?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-26152575177012274592007-10-21T11:57:00.000-07:002007-10-21T12:04:42.939-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">پاییز ماه شد<br />رنگش ز سبزه<br />به رنگ نگاه شد<br /></span><span style="font-size:130%;">از سردی نیامده<br />کوهی به کاهی شد<br />ولوله های پرنده ای<br />با یک وزش به آن<br />از تاج هر درخت<br />رقصی به مرگ برگ<br />تابیده<br />تا به خاک بیفتد<br />و زیر پای<br />رهگذران<br />ناله ها کند<br />چون سبز نیست<br />رنگش نه مانده<br />به آن گونه های سبز<br /></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-2615257517701227459?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-29978260578878267762007-10-21T11:54:00.001-07:002008-04-01T00:45:40.166-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">من درقفس<br />تو در هوس<br />دیگر نمانده یک نفس<br />تو سوز ساز<br />من سرو ناز<br />رازم نمی گویم به کس<br />طوفان نی ام<br />من ساحلم<br />بانگم به مثل یک جرس<br />ای آرزو<br />گفتی به او<br />امروزه به دادم برس<br />من درقفس<br />تو در هوس<br />کو هم نفس<br /></span><br /></div><div align="left"><br /><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-2997826057887826776?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-23227240773071351032007-10-09T00:46:00.000-07:002007-10-09T00:47:02.656-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">دربیابانی خشک<br />در کنار یک سنگ<br />دیده شد یک گل سنگ<br />هم قفس در دل سنگ<br />هم زبان گشته به سنگ<br />گل سنگی است که، چسبیده به سنگ<br />در هوایی بی رنگ<br />گشته آغوش به تنگ<br />یا که، افتاده به چنگ <br />زندگی داده به سنگ<br />من و او هم آهنگ<br /> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-2322724077307135103?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-17344111692592524152007-10-09T00:44:00.000-07:002007-10-09T00:45:51.050-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">تو نگو راز مرا بر احدی<br />ای دل من<br />که، به تنهایی<br />قسم های تو باور کردم<br />من اگر راز تو و زمزه های غم خویش<br />به تو گفتم که، نشاید ...<br />تو رو باور کردم<br />شهد اگر می چکد از خون من امروز چه سود<br />باورم نیست ، ترا باور باور کردم<br />من هم از این دل خود خسته ، رنجور و نهیف<br />غم عیاری دل را به تو یاور کردم<br />تو به من مرحمتی کن که، سرانجام وجود<br />اثری را به سرای همه باور کردم<br /></span> </div><div align="left"><br /><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-1734411169259252415?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-57625383971130789842007-10-09T00:41:00.000-07:002007-10-09T00:44:24.580-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">غم من وشما یکی بود<br />درد من و درد خدا یکی بود<br />ما همگی دلواپس آشنا<br />آشنای من و شما یکی بود<br />این همه درد برای چی برادر<br />طبیعت خسته ما یکی بود<br />از آشنا گله نداره کسی<br />برادر من وشما یکی بود<br />برای چه همدیگر رو می کشیم<br />گفتگو درهمه جا یکی بود<br />ازآسمون و از زمین تنها<br />ایران برای خسته ها یکی بود<br />به جز چند اجنبی که، خود فروشند<br />وطن ما، ایران ما یکی بود<br />ایران یکی وطن یکی برامون<br />دور فلک سرو صدا یکی بود<br />آرزومون برگشت به مهد ایران<br />از ابتدا خیلی حرف ها یکی بود<br />غم من وغم خدا همینه<br />هموطنی، غریبه ها یکی بود<br />غریبی ایران ها در وطن<br />از ستم، جور وجفا یکی بود<br />بخشکه، ریشه های ظلم و ستم<br />صلح و صفا کجا ندا یکی بود<br />دوباره مثل قدیما دورهم<br />جمع بشیم و بگیم دلا یکی بود<br /></span> </div><div align="left"><br /><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-5762538397113078984?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-65094575695449502402007-10-07T06:58:00.000-07:002007-10-08T09:03:07.878-07:00<span style="font-size:130%;"></span><span style="font-size:130%;"></span><div align="right"><br /><span style="font-size:130%;">تو نگفتی که چرا آیینه ها می شکنند<br />تو نگفتی که چرا باد و هوا می شکنند<br />تو صدای شکن روح مرا گوش نکن<br />سایه ساز رها گشته ما می شکند<br />کوی و برزن به هوای دل پروانه بسوخت<br />شکری از شکرستان خطا می شکند<br />می ز خونم تو بسازی و بنوشی هر دم<br />دم به دم این دل آیینه ما می شکند</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="left"><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div align="left"><span style="font-size:85%;"></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-6509457569544950240?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-78768286217151108772007-10-02T08:55:00.000-07:002007-10-02T08:58:28.465-07:00<span style="font-size:130%;"></span><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;">رفتم به کوی عشق<br />خدا بود درنماز</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">گفتا نمازعشق گزارم در نیاز<br />تو در نیاز عشق<br />بپا سازاین نماز<br />تا زندگی به سوی تو آید به روز راز<br />من در نماز عشق جوهر عشاق می زنم<br />زانو زنان به عشق چنانیکه، در نماز<br />زهرش کشنده نیست چو نوش دگر کنی<br />پاینده است راز نیایش به آن نماز<br /> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-7876828621715110877?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-46053990073805207582007-10-02T08:53:00.000-07:002007-10-02T08:55:14.405-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">دوست دارم نقطه های زندگی باشم<br />اما نقطه ای روشن<br />زندگی در حال حاضر پرز تاریکی است<br />چون سیه دودی که، در چشمان زندانی است<br />بدان که، زندگی زندان خوبان است<br />یا گهواره ای از دود<br />دودی که، پس از آتش گرفتن های احساس است<br />!!!!!!!!!!!!!!!نومیدی<br />نهایت آرزویم نقطه ای روشن<br />برای زندگی بوده است<br />اما ... کی ... کجا؟<br /><br /></span></div><span style="font-size:130%;"><div align="left"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-4605399007380520758?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-69428039323489928712007-10-02T08:49:00.000-07:002007-10-02T08:51:50.256-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">در پشت ابر زندگی من چگونه است؟<br />سرد است یا که گرم ؟<br />خاموش یا پرازهیاهو و جنجال<br />تاریک یا که روشن<br />ساکن یا روان<br />تلخ است یا که شهد<br />از عشق هم خبری هست<br />یا راحت است و بدون لاف و گزاف است آن جهان<br />پرآب یا که خشک<br />آنجا خدا به تو نزدیک می شود<br />فریاد ... سوی خدا می توان کشید<br />فریاد حق تو ست <br />یا نه<br />پروانه های روز ترا دوره می کنند<br />پس زندگی تو در امید و توان توست<br />ترسی ز هیچ کس<br /> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-6942803932348992871?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-7514232982391078922007-09-23T05:22:00.000-07:002007-09-23T05:23:37.795-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">درویشم و درویشم<br />با بال و پر وخویشم<br />هفتاد و دو ملت را<br />در نزد خدا پیشم<br />افتاده به جان من<br />ساقی، می و ساغر<br />آهنگ خدا دارم<br />برگشته ام از کیش ام<br />شاید که، تو می بایست<br />داد من مسکین را<br />از کون ومکان گیری<br />در ساحل غم ریشم<br />ای دادرس خوبان<br />خوبان جهان آرام<br />ساحل تو به من بنما<br />دستی به سر کیش ام<br /><br />کیش ام = مات، درجا مانده ، بدون راه پیش و پس<br /> </span></div><span style="font-size:130%;"><div align="left"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-751423298239107892?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-59493053614455773282007-09-14T03:11:00.000-07:002007-09-14T03:12:16.817-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">زآسمانی پر از ستاره وماه<br />سمت ایران ما امیدی نیست<br />گرد وخاک ستاره های دگر<br />روی ایران ما سپیدی نیست<br />آرزوی هزار ساله ما<br />زیر دود سیاه بغض آلود<br />گشته مدفون به دل نویدی نیست<br />سایه های کفن نمای فلک<br />برتن و قامت وطن پیداست<br />می زنم بوسه بر هوای وطن<br />جای پایی که، بال پرواز است<br />در بلندای آسمان وطن<br />داد ایران چو داد سرباز است<br />در دلش قطره ها چو دریایند<br />روی بامش غبار ننشیند<br />آسمانش پر از ستاره وماه<br />سنگ هایش چون سنگ خارایند<br />کس نداند پگاه چون زاید<br />به نسیمی ویا گلی ساده </span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">عطر آغوش او بهارکی آید</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="left"><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-5949305361445577328?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-15687985582402938612007-09-14T02:54:00.001-07:002007-09-24T00:05:08.354-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">تو خودت دامن عشقی<br />به پهنای تمامی فلک<br />آنکه، چشمش بسته است<br />در فراموشی دل گمشده است<br />باز هم ترس ز چشمان تو دارد<br />که، در آن نورحقیقت یاب است<br /><br /></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-1568798558240293861?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-48850278894976151992007-09-14T02:52:00.000-07:002007-09-14T02:53:49.046-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">تو دریای عشقی که، پوچی نداری<br />تو فریاد راهی که، پوچی ندانی<br />اگر تشنه عشق هستی! توهستی<br />سکوت فلک را که، پوچی ندانی<br /><br /></span></div><span style="font-size:130%;"><div align="left"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-4885027889497615199?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-45266231745642177302007-09-14T02:51:00.000-07:002007-09-14T02:52:33.791-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">هر کجا باشی دلم همراه تو ست<br />گر نباشی همرهش در راه توست<br />من سر سودا ندارم با دلم<br />در کجا گویم که، دل گمراه توست<br /><br /></span></div><span style="font-size:130%;"><div align="left"><br /> </span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-4526623174564217730?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-68356872909985963392007-09-14T02:49:00.000-07:002007-09-14T02:51:21.741-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">هموطن ناله نکن<br />تا به سیاهی نکشیم<br />خستگی از تن خود دور<br />تباهی نکشیم<br />من که، از کنج قفس<br />چشم به در دوخته ام<br />تو که، آزاد و رهایی<br />به پناهی نکشیم<br />موج گرداب به مرداب فرو رفته که، ما<br />گر پراکنده شویم لیک، صباحی نکشیم<br />من مرادی ز قفس کی طلبم ؟ خود دانی<br />تو مرادت ز قفس بود لواحی نکشیم<br />شب هجران سپر روز بلای خورشید<br />به در آید که، من وتو به تباهی نکشیم<br />گر که، از دست دهیم وقت طلا را باری<br />همدلی را چه، دگر بار به زاهی نکشیم<br />مرغ بستان نتواند که، به خواب شب خویش<br />نغمه ای را بسراید که، به کاهی نکشیم<br />سفری گر به هواخواهی دل از راهی </span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">خوش خیالی که، زمانی به گناهی نکشیم <br /> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;"> اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-6835687290998596339?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7863383263580849469.post-27346923780619488342007-09-14T02:47:00.000-07:002007-09-14T02:49:44.910-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">پریدی چون کبوتر<br />کجا رفتی تو مادر؟<br />شوم آروم کنارت<br />ندارم جایی دیگر<br />کجا رفتی تو مادر؟<br />چرا تنهایم گذاشتی؟<br />مرا با خود نبردی<br />به اون دنیای دیگر<br />نمی بینم تو دنیا<br />که، گیرم انس با او<br />پریدی چون کبوتر<br />کجا رفتی تو مادر؟<br /> </span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">اسکنبیل</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7863383263580849469-2734692378061948834?l=skanbil.blogspot.com' alt='' /></div>گَوَنhttp://www.blogger.com/profile/06442895286369550259noreply@blogger.com0